USB to skrót wywodzący się z języka angielskiego od słów Universal Serial Bus i oznacza uniwersalną magistralę szeregową. Jest to rodzaj sprzętu komputerowego, który ma charakter portu komunikacyjnego. USB jest następcą portów szeregowych oraz portów równoległych. USB jest zaletą prac wielu korporacji, a należy do nich zaliczyć firmy: Compaq, Intel, Microsoft, DEC oraz IBM. Porty USB mają charakter uniwersalny, polega on na tym, że pod jeden port może być podłączonych bardzo wiele urządzeń, przygotowanych do współpracy USB, możemy do nich zaliczyć: (aparat fotograficzny, kamery wideo, modem, skaner, telefon komórkowy, przenośną pamięć, klawiaturę, mysz komputerową, i tym podobne). Urządzenia podłączane do portu USB są zwykle wykrywane automatycznie przez system operacyjny, dzięki czemu instalowanie sterowników odbywa się błyskawicznie nie bez problemów. W przypadku starych magistrali użytkownik zwykle musiał dostarczyć do systemu operacyjnego odpowiedni zestaw sterowników, co często było męczące, a dodatkowo wymagało umiejętności obsługiwania aplikacji instalacyjnych. Bardzo ważną zaletą portu USB jest również zdolność do podłączania i odłączania urządzeń w charakterze dowolnym, który nie wymaga ponownego uruchamiania maszyny. Nowoczesne systemy operacyjne potrafią obsługiwać USB, a zaliczamy do nich głównie systemy: Windows 95, Windows z rodziny NT, na jądrze Linux, z rodziny BSD i Mac OS. Bardzo ważnym aspektem podczas rozważania portów USB jest współpraca z Plug and Play. Urządzenia z tej kategorii mogą być łączone w typologii drzewa. Cała typologia może pomieścić obecnie 127 urządzeń podłączonych do USB, warto jednak zwrócić uwagę na pobór mocy, co powoduje znaczne ograniczenie ilości podzespołów. Istotny jest również fakt, że w jednej sieci mogą współdziałać podzespoły, które charakteryzują się różną szybkością transmisji danych. Magistrala USB wymaga kontrolera magistrali, a zwykle jest nim komputer, czyli tak zwany host. Konsekwencją tego jest brak możliwość bezpośredniego połączenia dwóch maszyn komputerowych (musimy wykorzystać przewód o specjalnym układzie) oraz połączenie dwóch podzespołów (nie ma w tym przypadku hosta, czyli kontrolera). Nowoczesne komputery już na opakowania mają oznaczone, w jakie porty USB zostały wyposażone. Są to urządzenia powszechne, a w czasach obecnych niezbędne. Najczęściej spotykanym portem USB jest wersja 2.0, a każda wersja różni się pomiędzy sobą szybkością przesyłu danych. Urządzenia USB dzieli się z reguły na trzy kategorie, a mianowicie: USB 1.1 (urządzenia w tej specyfikacji potrafią pracować w dwóch rybach – Full Speed 12 Mbit/s oraz Low Speed 1,5 Mbit/s), USB 2.0 (urządzenia w tym standardzie mogą przesyłać dane z prędkością do 480 Mbit/s, jednak rzeczywistą prędkość zawsze określa konstrukcja urządzenia) oraz USB 3.0 (prędkość przesyłu danych tych urządzeń sięga 4,8 Gb/s, aby uzyskać taką prędkość konieczne było wykorzystanie dwóch dodatkowych przewodów).

Program antywirusowy to aplikacja komputerowa, która ma za zadanie wykrywanie oraz zwalczanie wszelkich form złośliwego oprogramowania. Współczesna forma programów antywirusowych to pakiety narzędzi służących do ochrony komputera. Antywirusy jako nowoczesne aplikacje, zwykle działają na podstawie pracy dwóch niezależnych modułów, a mianowicie skanera (za jego pomocą możemy przeszukiwać dyski oraz badać żądane pliki) oraz monitora (jego zdaniem jest ciągłe badanie plików oraz operacji komputera). Program antywirusowy koniecznie musi być wyposażony w moduł automatycznej aktualizacji, dzięki czemu będzie on miał zdolność wykrywania nowych rodzajów wirusów. Aktualizacje odbywają się na zasadzie pobierania nowych baz danych z internetu, jest to tak ważne z tego powodu, że dla popularnych systemów operacyjnych dziennie tworzy się nawet do 30 nowych rodzajów wirusów. Ciekawym kierunkiem pisania oprogramowania antywirusowego jest integracja narzędzi ochronnych. Pierwotnie był to wyłącznie skaner, a w czasach obecnych jest on połączony z monitorem, który potrafi rozpoznawać oprogramowanie z podejrzanym kodem źródłowym. Aby powstrzymać nowe zagrożenia nie wystarczy wyposażyć się jedynie w antywirusa z skanerem oraz monitorem, przydatnymi narzędziami są również: moduł do sprawdzania sygnatur, moduły kontroli poczty elektronicznej, zapora sieciowa, skaner pamięci, strażnik MBR, moduł sprawdzających pliki pobierane z internetu. Komponenty te są elementami składowymi programów internet security, do których zaliczamy między innymi Kaspersky Internet Security. Skanery internetowe to w czasach obecnych najbardziej popularne formy ochrony antywirusowej. Zasada ich działania to poszukiwanie sekwencji bitów w ciągach danych. Po rozpoznaniu sygnatury plik jest usuwany lub przenoszony do kwarantanny. Skanery nie są w stanie jednak poradzić sobie z wirusami polimorficznymi. Wynika to ze zróżnicowania próbek kodu. Osiąga się to przez kodowanie ciała wirusa. Monitory są spotykane w literaturze jako TSR czyli Terminate and Stay Resident, albo jako sterownik SYS. Wykrywanie wirusów odbywa się na zasadzie monitorowania funkcji BIOS oraz DOS. Aby monitor działał poprawnie należy zainstalować go do świeżego systemu operacyjnego jeszcze przed podłączenie internetu. Największą wadą monitorów jest to, że bardzo często wywołują one fałszywe alarmy, będące jedynie zakłóceniami komunikacji komputera z pamięcią. Kolejną forma zabezpieczenia przed złośliwym oprogramowaniem są szczepionki. To programy, które są specjalnie pisane pod konkretne złośliwe oprogramowanie. Jeżeli posiadamy wykrytego wirusa, można na jego bazie zbudować szczepionkę, która następnie zniszczy złośliwy kod. Polega to na zdekodowaniu sygnatury, która następnie pomoże wykryć kolejne kopie wirusa w komputerze. Analizowanie kodów zwykle pozwala na odnajdywanie parametrów, pomagających w pisaniu szczepionek. Szczepionki obecnie mają charakter uniwersalny i są stosowane przeciwko tysiącom wirusów jednocześnie.

Mac OS jest to system operacyjny, na którym pracują komputery Macintosh. Nazewnictwo systemów operacyjnych nieco uległo zmianie po wydaniu wersji 10.0, a mianowicie Mac OS X, po której starsze wersje są nazywane mianem Mac OS Classic. Pierwowzór systemu zaprezentowano w roku 1984 podczas wprowadzenia na rynek modelu komputera Macintosh. Reklama oprogramowania odbywała się dzięki klipowi związanemu z literaturą Georga Orwella. System ten zapewniał użytkownikowi takie standardy jak: interfejs graficzny w postaci okien, kursor myszy, rozwijanie menu, kosz. Uznaje się go jako podstawę do budowy nowoczesnych systemów operacyjnych. Sukces firmy Apple zachęcił do wzmożonej pracy w tym kierunku ogromne korporacje jak chociażby Microsoft. Firma Apple starała się opatentować taki wygląd systemu operacyjnego, co spowodowało długoletnie walki o własność projektu. Pierwsze modele Mac OS pracowały z systemami opartymi na procesorach Motoroli (seria 680×0), a w latach późniejszych z serii PowerPC. Po roku 1983 Mac OS został również zintegrowany z platformą IA32. Okazało się, że to była doskonała decyzja, ponieważ zaczął on pracować szybciej oraz wydajniej niż do tej pory. Warto dodać, że firma Apple zaprzestała tych eksperymentów, ponieważ mogłoby to oznaczać zmniejszenie zapotrzebowania na jej własne produkty. Największą zaletą Mac OS był jego interfejs graficzny, który był bardzo wygodny w charakterze intuicyjnym, jednak system ten posiadał bardzo wiele problemów, między innymi: brak wielozadaniowości, ograniczona bezpieczna pamięć. Problemy te stanowiły wieloletnie powody do badań systemu operacyjnego firmy Apple, który zbudowany był na kodzie Mac OS. Długoletnie prace jednak nie dały zbyt zadowalających efektów, w czego konsekwencji nie udało się nigdy dokończyć projektów Rhapsody i Copland. Projekty te miały na celu połączenie jądra uniksowego z interfejsem pochodzenia macinthoshowego użytkownika. Kilka lat później nastąpiła fuzja firmy Apple i NeXT, dzięki czemu rozpoczęły się prace nad nowoczesnym systemem operacyjnym. Ich podwalinami były osiągnięcia z projektu NextStep oraz Rhapsody. Pierwszy z nich, czyli NextStep był szczytowym osiągnięciem wchłoniętej firmy NeXT. Po mimo badań nad nowoczesnymi systemami operacyjnymi korporacja Apple w dalszym ciągu starała się dopracować Mac OS, co miało zabezpieczyć ją przed utratą pozycji na rynku komputerowym. Ostatnia wersja Mac OS jaką wypuszczono na rynek nosi oznaczenie 9.2.2. W roku 2000 pojawiła się również wersja Mac OS X, którą zbudowano na podstawie całkiem nowych rozwiązań technologicznych oraz systemowych. Warto również zwrócić uwagę na ogromne różnice w interfejsie graficznym. Zmiany te spowodowały dość duże zainteresowanie grona użytkowników, aczkolwiek należy dodać, że zmieniły one charakter tego systemu w sposób diametralny. Mac OS jest jednak systemem operacyjnym słabo popularnym na Europejskim rynku komputerowym.

MS-DOS jest skrótem wywodzącym się z języka angielskiego od słów Microsoft Disk Operating System. Zwrot ten odnosi się do systemu operacyjnego wyprodukowanego przez firmę Microsoft. MS-DOS został napisany na podstawie zakupionego kodu systemu, QDOS czyli uick and Dirty Operating System. Był to kod źródłowy stworzony przez Seattle Computers, warto dodać, że system te nie był zbyt zaawansowany, spisany bardzo szybko i na brudno. Ta wersja systemu DOS swoje główne przeznaczenie miała w komputerach IBM-PC. Idea systemu MS-DOS to środowisko tekstowe, a graficzna postać ma wyłącznie postać nakładki DOS Shell. Rozwiązania Microsoftu były jednak mało popularne, oraz bardzo szybko ustąpiły miejsca aplikacji Norton Commander, który powstał poza wpływami Microsoftu. Pierwsza wersja miała postać dosowego menedżera, który wykorzystywał semigrafikę środowiska tekstowego w systemie DOS. Jako środowisko graficzne wykorzystywane były również inne programy (XTree czy 1dir). Po mimo nowoczesności oraz coraz bardziej zaawansowanej strony programistycznej systemy Windows zawsze startują z poziomu DOS, oraz są z nim zgodne w dół. Obecnie firma Microsoft oficjalnie oświadczyła, że zaprzestała rozwijania MS-DOS jako systemu operacyjnego. Ostatnią wersją jest MS-DOS 6.22. spotykany pod oznaczeniami 7, 7.1 oraz 8.0. Są to systemy, na których budowano platformy takie jak: Windows Millenium oraz Windows 9x.Oczywiście ta wersja DOS jest integralną częścią systemów operacyjnych, a co za tym idzie nie ma jej w sprzedaży jako niezależny produkt. W 1993 nastąpił przełom w systemach operacyjnych Windows, a mianowicie wraz z wydaniem Microsoft Windows NT, firma ta całkowicie zrezygnowała z wykorzystania MS-DOS jako bazy systemów operacyjnych. Pozbycie się takiego fundamentalnego oprogramowania było niezwykle trudnym krokiem, ponieważ znaczna część aplikacji, jak między innymi gry komputerowe były projektowane pod ten system. W konsekwencji tego firma Microsoft postanowiła utrzymać dwa rodzaje systemów operacyjnych. Jedną z nich jest linia Windows 9x (Windows Millenium), a druga to Windows NT. W pierwszej linii system MS-DOS jest oprogramowaniem ukrytym dla użytkownika, nie może on dostać się do niego bez przeprowadzenia odpowiednich modyfikacji. Po wejściu w życie Microsoft Windows XP nie spotyka się już systemów budowanych na bazie MS-DOS. Warto jednak nadmienić, że pomimo braku aplikacji MS-DOS w najnowszych wersjach systemów operacyjnych Microsoftu użytkownicy w dalszym ciągu mają prawo do korzystania z wybranych poleceń DOS, jednak muszą oni uruchomić uprzednio interpreter poleceń, co można osiągnąć poprzez wykorzystanie instrukcji cmd. Konfiguracja MS-DOS zawarta jest maksymalnie w trzech plikach, a mianowicie: AUTOEXEC.BAT, CONFIG.SYS oraz MSDOS.SYS. Pliki .sys spełniają rolę konfiguracji systemu, natomiast pliki .bat opowiadają za autostart. MSDOS.SYS to plik samodzielny, binarny, który wprowadzono do MS-DOS 6.22, a zawierał on kod, który spełniany był za pomocą później uruchamianego pliku konfiguracyjnego.