Internet jest to słowo wywodzące się od angielskich wyrazów, a mianowicie International (globalna) oraz network (sieć). Jest to ogólnoświatowa sieć komputerowa, która w sposób logiczny łączy się w sieć adresową, zbudowaną na bazie protokołu IP. Zadaniem tej sieci jest dostarczanie lub wykorzystywanie usług z poziomy wyższego. Opiera się ona podczas swojej pracy w największym stopniu o funkcjonowanie telekomunikacji, jak również związaną z nią infrastrukturą. Rozważając początek internetu warto wspomnieć o ARPANET, który powstał w latach 60 ubiegłego wieku. Sieć ta była wynikiem badań prowadzonych przez RAND Corporation, która próbowała utworzyć system komunikacji w przypadku zaistnienia wojny nuklearnej. Praca polegała na stworzeniu sieci komputerowej, która będzie w stanie funkcjonować pomimo częściowego zniszczenia. Obecnie podłączenie jednego komputera do sieci jest bardzo proste, a dokonać tego można na bardzo wiele sposobów. Największa ilość rozwiązań opiera się na liniach telefonicznych, a zaliczamy do nich: cyfrowe linie ISDN, modemy oraz modemy ADSL. Kolejną grupą rozwiązań są systemy przewodowe, a zaliczamy do nich: telewizję kablową oraz transmisję przez sieci energetyczne. Trzecia grupa podłączeń internetowych to systemy bezprzewodowe, a zaliczamy do nich: łącza satelitarne, Wi-Fi oraz GPRS. Komputer, który ma pracować w internecie na podstawie komunikowania się z reszt użytkowników musi być zdolny do obsługi protokołów TCP/IP, a jednocześnie musi on być wyposażone w oprogramowanie klienckie, które będzie mogło wykorzystywać wszelkie usługi, jakie oferowane są w sieci. Rozważając temat internetu warto jest wspomnieć o ICANN, czyli The Internet Corporation for Assigned Names and Numbers. To organizacja, która powstała w USA, a jej celem jest koordynowanie oraz przyznawanie niepowtarzalnych adresów IP, jak również wysokopoziomowych nazw DNS w światowym internecie. Taki system nazewnictwa pozwala bardzo skutecznie kierować ruchem na skalę światową, a w czasach obecnych okazje się być niezbędny do poprawnego działania internetu. Siedziba organizacji znajduje się w Kaliforni. Funkcjonowanie ICANN ma charakter umowny, ponieważ cały internet jest wyłącznie dobrowolnie połączonymi węzłami komputerowymi. Obecnie dostawca internetu jest w stanie dostarczyć usługi dodatkowe, do których zaliczamy: filtr rodzinny (ma za zadanie chronić dzieci przed pornografią oraz przemocą w sieci), hosting (odnosi się do stron internetowych oraz serwerów FTP)oraz pocztę elektroniczną (zwykle oferowana na własnym serwerze lub portalu). Warto wspomnieć, że usługi te są zawsze wliczane w miesięczny koszt korzystania z internetu. Korzystanie z internetu ma zawsze taki sam wymiar, a mianowicie polega ono na: przeglądaniu stron internetowych, transferze plików, korzystanie z poczty elektronicznej, uczestniczenie w grupach dyskusyjnych Usenetu. Oczywiście usługi świdczone w internecie są o wiele szersze, poczynając od rozmów internetowych po gry online.

Procesor wywodzi się z języka angielskiego od słowa processor, spotykany jest również pod nazwą CPU, co również wywodzi się z języka angielskiego i oznacza Central Processing Unit. Prcesor to podzespół składowy komputera, który jest urządzeniem cyfrowym o charakterze sekwencyjnym. Procesor podczas swojej pracy koniecznie musi komunikować się z pamięcią operacyjną komputera, ponieważ to z niej pobiera wszelkie informacje, które następnie poddaje interpretacji oraz wykonuje jako konieczne polecenia. Zadaniem procesora jest wykonywanie wszelkich prostych rozkazów, które wybierane są z listy poprzez program komputerowy. Procesory posiadają zapisany zbiór operacji, który zbudowany jest przez producenta danego procesora. Nowoczesna technologia bardzo często procesory określa mianem mikroprocesorów, ponieważ w czasach obecnych wykonuje się je w postaci układów scalonych, które lokuje się w obudowie hermetycznie zamykanej. Dolna część procesora wyposażona jest w specjalistyczne wyprowadzenia, zwykle złocone. Złoto wybiera się z powodu jego odporności na utlenianie. Głównym elementem procesora, dzięki któremu może on funkcjonować jest monokryształ krzemu. To na niego właśnie nanosi się liczne warstwy półprzewodnikowe, zwykle w technologii fotolitografii. Warstwy te w zależności od modelu procesora tworzą sieć zbudowaną z kilkuset milionów tranzystorów. Aby wszystkie te pojedyncze elementy mogły razem pracować, konieczne jest profesjonalne połączenie, które zwykle wykonuje się z metali, a są nimi miedź lub aluminium. Procesor należy określić odpowiednią charakterystyką, a jednym z najbardziej ważnych faktów jest długość słowa procesora. Jest to liczba bitów, w której wykonywane są wszelkie operacje obliczeniowe. Przykładowo, jeżeli słowo procesora posiada 64 bity, charakterystyka urządzenia zawiera wzmiankę, że jest on 64-bitowy. Kolejnym ważnym faktem, który służy do określenia charakterystyki procesora jest szybkość wykonywania poleceń. Określa się ją na podstawie badania wykonywania pojedynczego taktu. Struktura procesora jest dość skomplikowana, a więc można w niej wyróżnić takie elementy jak: zespół rejestrów (ma on zadanie przechowywać dane oraz wyniki obliczeń, mają one charakter ogólny lub specjalny), jednostkę arytmetyczną (inaczej nazywany arytmometr, służy on do przeprowadzania koniecznych obliczeń, na danych pobranych z pamięci komputera), układ sterujący (odpowiada on za sterowanie i koordynowanie przebiegiem wykonywanych poleceń dyktowanych przez program)oraz inne układy (są to wszelkie dodatki w procesorze, zawarte przez producenta, które mają na celu zwiększenie efektywności jego pracy). Podczas określania charakterystyki procesora jednym z ważnych elementów jest również wielkość jego części składowych. Propaguje się minimalizację, ponieważ im części są mniejsze tym urządzenie jest energooszczędniejsze, a co ciekawe możliwa jest do uzyskania większa częstotliwość pracy. Nowoczesna architektura wykorzystuje elementy mniejsze niż 45 nm.

Karta dźwiękowa swoją nazwę wzięła z języka angielskiego od słów sound card lub audio card. Zalicza się ją do rodziny komputerowych kart rozszerzeń, która odpowiada za rejestrację, odtwarzanie oraz przetwarzanie dźwięku. W terminologii często spotkamy się z terminem karta muzyczna, który również jest poprawny. Najbardziej rozpoznawanym producentem kart muzycznych jest Creative Labs oraz karty z serii Sound Blaster. Układy dźwiękowe w czasach obecnych najczęściej są elementami integralnymi płyt głównych, co wynika z dominacji komputerów o zastosowaniach amatorskich. Ciekawym rozwiązaniem są również kraty muzyczne zewnętrzne, które podłącza się do komputera za pomocą złącza USB. Karty dźwiękowe to dość zróżnicowane urządzenia pod względem technicznym, aczkolwiek można w nich wyróżnić kilka powtarzalnych komponentów takich jak: generator dźwięku, przetworniki A/C oraz C/A, wzmacniacz nbn, mikser dźwięku, interfejs MIDI oraz interfejs do komputera. Jednym z najbardziej znanych zastosowań kart muzycznych jest sampling. Jest to zdolność karty do digitalizacji dźwiękowych. Najważniejszym elementem biorąc pod uwagę jakość nagranego dźwięku jest rozdzielczość digitalizacji. Początkowo karty mogły zapisywać jedynie 8-bitowy dźwięk, co dawało możliwość tworzenia 256 dźwięków. Obecnie znaczne popularniej stosowany jest system 16-bitowy, który pozwala na rozróżnianie 65536 dźwięków. Podczas rozpatrywania pojęcia samplingu warto zwrócić uwagę na tempo próbkowania, które określa częstotliwość generowania kolejnych sekwencji. Nowoczesne karty muzyczne nie ograniczają się wyłącznie do nagrywania czy odtwarzanie dźwięku, ale są zdolne to tworzenia ich za pomocą tak zwanej syntezy FM. Pierwsze urządzenie z tą technologią wypuszczone na rynek to układ OPL2 od Yamahy. Przeznaczenie tego ukłądu było dalekie od komputerów, ponieważ stworzono go dla organów elektronicznych, jednak z czasem udało się go w pełni zaadoptować do maszyn komputerowych. Warto nadmienić, że wszelkie układy FM, bez względu na technologię produkcji działają w ten sam sposób, a mianowicie wykorzystują one podstawowe funkcje matematyczne, polegające na generowaniu drgań. Okazuje się, że synteza dźwięków w systemie FM jest sztuczna, a co za tym idzie nie nadaje się w pracy profesjonalnej. W tym celu utworzono syntezę WT (synteza wavetable). Zasada działania tego systemu jest niezwykle prosta, ponieważ układ muzyczny w chwili odtwarzania np. dźwięku gitary nie generuje sztucznego dźwięku, ale wyszukuje oryginalny dźwięk instrumentu, który został wcześniej nagrany i przetrzymywany jest w pamięci. Oczywiście nie ma możliwości, aby zapisać w pamięci bazy danych wszelkie dźwięki instrumentalne, dlatego praca układu opiera się na obliczaniu dźwięków na bazie wzorcowych próbek. Okazuje się, że karty WT, są niezwykle zróżnicowane pod tym względem. Bardziej zaawansowane modele pozwalają na uzyskiwanie niemalże doskonałych dźwięków, gdzie produkty niższej klasy nie są w stanie zapewnić takich efektów.

Nazwa komputer osobisty wywodzi się z języka angielskiego od słów personal computer. Ten mikrokomputer ma przeznaczenie zwykle osobiste, a więc w największym stopniu spotyka się go jako urządzenia domowe oraz biurowe. Komputery osobiste w największym stopniu to deskopy lub notebooki. Współpracują one zwykle z oprogramowaniem biurowym, internetem a służą do prezentowania multimediów w tym: filmów, tekstów, dźwięków, obrazów, gier i tym podobnych. Firm zajmujących się produkowaniem komputerów osobistych jest niezwykle wiele. Nawet na polskim rynku komputerowym możemy odnaleźć dziesiątki modeli. Najczęściej wykorzystywane procesory w takich komputerach pochodzą z rodziny x86, oraz przeważnie pracują na platformie produkowanej przez Microsoft Windows lub Linux. Dzięki swoim pierwotnym wzorom są one nazywane mianem pecetów, wynika to również ze zgodności z IBM-PC. Do rodziny komputerów osobistych zalicza się również urządzenia pochodzące od firmy Apple, a są to komputery MAC. Największą popularnością cieszą się one w Stanach Zjednoczonych. Warto wspomnieć również o komputerach SPARC produkowanych przez Sun Microsystems oraz Fujitsu, jednak posiadają one minimalne zainteresowanie w naszym kraju. Komputery osobiste wraz z rozwojem technologii zyskały o wiele więcej mocy obliczeniowych, a co za tym idzie zaczęto je wykorzystywać jako stacje robocze a nawet skromne serwery. Ciekawym rozwiązaniem stało się również budowanie klastrów komputerowych na ich bazie, co było konsekwencją stosunkowo niskiej ceny i łatwego dostępu do oprogramowania z licencjami FLOSS. Bardzo ważnym etapem w rozwoju komputerów osobistych było zrezygnowanie z interfejsu tekstowego na rzecz interfejsu graficznego, który zdecydowanie ułatwi korzystanie z komputerów. Za wynalazcę GUI czyli interfejsów graficznych uważana jest firma Xerox jednak nie skorzystała ona z własnego wynalazku, a odsprzedała go firmie Apple. To właśnie Apple rozwinął projekt i wprowadził go w życie w 1983 roku. Pierwsze komputery z GUI (Lisa oraz Macintosh) zdobyły szczyty sprzedaży w tamtych czasach. Pod koniec lat 90-tych, najpopularniejsze komputery to maszyny pracujące z IBM PC oraz procesorami klasy x86, działające na platformach Microsoftu. W czasach obecnych niemalże w stu procentach komputery osobiste to maszyny klasy PC, które działają na platformach Windows. Komputery te zdobyły tak ogromną popularność z powodu łatwości korzystania, ogromnej wielofunkcyjności, wysokich osiągach sprzętowych, jak również zaawansowanemu oprogramowaniu. Komputery osobiste w czasach obecnych można scharakteryzować jako dwie grupy, jedna z nich to komputery do prac biurowych, a druga stanowi komputery do gier komputerowych. Prace biurowe nie wymagają tak zaawansowanego sprzętu jak gry, których silniki graficzne, bardzo często wysoce absorbują podzespoły komputera. Dlatego właśnie dobierając komputer do naszych zapotrzebowań musimy określić, do czego on nam posłuży.