Blu-ray Disc w skrócie BD, jest to produkt stanowiący główną konkurencję dla HD DVD. Jest to jeden z formatów zapisu optycznego, który został stworzony przez Blu-ray Disc Association. Ma on stać się bezpośrednim następcą formatu DVD. Największymi zaletami jest oczywiście znacznie większa pojemność nośnika, co uzyskuje się poprzez zmianę barwy lasera. Na płytach Blu-ray możemy zapisywać do 25 GB plików w przypadku płyt jednowarstwowych. Na tynku spotkamy również płyty dwuwarstwowe, które charakteryzują się pojemnością 50 GB. Nowością są płyty ośmiowarstwowe, które są w stanie pomieścić 200 GB plików. Firma Pioneer wprowadziła niedawno na rynek płytę szesnastowarstwową o pojemności 400 GB danych, jednak do jej nagrywania będzie nam potrzebny laser o barwie niebieskiej. Warto dodać, że w tradycyjnych nagrywarkach DVD laser ma barwę czerwoną. Różnica pomiędzy tymi laserami polega na długości fali, długość czerwonej fali ma maksymalnie 650 nanometrów, natomiast długość niebieskiej to 405 nm. Poprzez mniejszą długość fali lasera udało się uzyskać znacznie mniejsze rozmiary pitów, dzięki czemu pliki mogą być gęściej zapisywane na nośniku. Nośniki Blue-ray możemy podzielić na kilka kategorii, a zaliczamy do nich: BD-ROM – Read Only Memory, BD-R – Recordable oraz BD-RE – Rewritable. W przypadku nagrywania plików filmowych dostępne formaty to: MPEG-2 (charakteryzuje się on niskim stopniem kompresji), MPEG-4 AVC (wyróżnia się dwukrotnie większą kompresją niż format poprzedni) oraz format VC-1 () jest on głównie promowany przez korporację Microsoft. W przypadku nagrywania plików dźwiekowych Blue-ray udostępnia nam kodowanie jednym z kodeków: Dolby Digital, DTS oraz LPCM. Warto również wspomnieć o kodekach opcjonalnych, a zaliczmy do nich: DTS-HD High Resolution, Dolby Digital Plus, Dolby TrueHD, DTS-HD Master Audio. Dzięki rosnącej popularności tego rodzaju zapisu na rynku spotkamy się z napędami komputerowymi oraz odtwarzaczami BD. Blu-ray Disc stał się również standardem obsługiwanym przez konsolę Sony PlayStation 3, która często odgrywa rolę odtwarzacza tych nośników. Format ten zaczyna w dość znaczący wygrywać konkurencję z HD DVD. Okazuje się jednak, że nowoczesne formy przekazu multimediów mogą zagrozić pozycji BD, a mowa tutaj przede wszystkim o internecie oraz VoD. Największe zainteresowanie BD wykazują oczywiście wytwórnie filmowe. Dzięki dużej możliwości wydawniczej, mogą one manipulować datami premier w kontekście globalnym, wiąże się to również z możliwością modulowania wartości cenowej filmów na rynkach krajowych. W tym kontekście, świat podzielono na trzy regiony. Produkty wędrujące do określonego regionu muszą być oznaczone specjalnie przypisanym mu kodem, a co za tym idzie lokalne odtwarzacze mają zdolność do odtwarzania wyłącznie płyt im przypisanym. Na rynku pojawiły się odtwarzacze od niezależnych producentów, które są w stanie odtwarzać płyty nie zależnie z którego regionu one pochodzą.

Urządzenia te w lekturze są często spotykane pod nazwami urządzenia we/wy oraz urządzenia I/O. Nazwa wywodzi się z języka angielskiego input/output device. Są to wszelkie urządzenia, które pomagają komputerowi komunikować się z otoczeniem. Polega to na odpowiedniemu przetworzeniu przez system danych, które zostały dostarczone przez użytkownika, za pomocą odpowiednich podzespołów. Praca takich urządzeń to zwykle zmiana określonych wielkości fizycznych na dane, które mogą być rozpoznawane przez system. Można to zobrazować na przykładzie myszki komputerowej. Jest ona zdolna przetworzyć ruch ludzkiej ręki na ruch graficzny kursora na ekranie, lub na przykładzie monitora, który procesy obliczeniowe komputera potrafi przedstawić w postaci graficznej. Urządzenia wejścia, są to te podzespoły, które przekazują dane zewnętrzne do systemu komputera, natomiast urządzenia wyjścia, są to te, które przekazują użytkownikowi oraz otoczeniu zewnętrznemu dane przetwarzane poprzez komputer. Urządzenia tego typu można podzielić na trzy rodzaje, a mianowicie typowe urządzenia wejścia (zaliczamy do nich: myszkę komputerową, klawiaturę, joystick, skaner, mikrofon, GPS, kamerę internetową, czytnik linii papilarnych), typowe urządzenia wyjścia (zaliczamy do nich: drukarkę, monitor, głośniki, słuchawki, brzęczyk czy kontrolki stanu urządzenia) oraz urządzenia uniwersalne (zaliczamy do nich: modem, kartę sieciową, ekran dotykowy, moduł Bluetooth, dysk twardy, złącze USB oraz moduł Irda). Urządzenia te nie zawsze muszą znajdować się na peryferiach komputera, ale zdarza się, że są ulokowane wewnątrz jednostki centralnej (modem, kontrolki), lub jako integralne podzespoły płyty głównej (karta sieciowa, karta graficzna, karta muzyczna). Te urządzenia, które do jednostki centralnej podłączone są za pomocą kabli, lub komunikują się z nią za pomocą fal radiowych noszą miano urządzeń peryferyjnych. Są one zdecydowanie szerszą częścią tych urządzeń. Jednym z najważniejszych elementów urządzeń wejścia-wyjścia jest interfejs. Odpowiada on za komunikacją urządzenia z systemem oraz za jego adresowanie. Każdy interfejs ma swoją ścisłą charakterystykę, wyróżnia się on specyfikacją elektryczną oraz logiczną. To właśnie te elementy pozwalają na skuteczną komunikację urządzenia z systemem komputerowym. Obecnie najczęściej stosowane interfejsy to: USB, IDE oraz RS-232. Obsługa tych urządzeń odbywa się za pośrednictwem systemu, do którego są one podłączone. Zadaniem systemu jest przetwarzanie wszelkich danych podawanych czy odbieranych przez urządzenie. Funkcjonalność urządzeń wejścia-wyjścia określa się na podstawie aplikacji, która opowiada za sterowanie urządzeniem. Im bardziej zaawansowana będzie dana aplikacja, będziemy mogli podłączyć do niej o wiele bardziej zaawansowane urządzenie wejścia-wyjścia. Można to zobrazować na podstawie klawiatury komputerowej, czyli im bardziej zaawansowany tablet graficzny, tym więcej dodatkowych klawiszy będzie on w stanie rozpoznać.

Mysz komputerowa swoją nazwę wzięła z języka angielskiego od słowa mouse. Jest to urządzenie peryferyjne komputera, które współpracuje w sposób bezpośredni z interfejsem graficznym systemu operacyjnego. Urządzenie zbudowane zostało przez Douglasa Engelbarta w roku 1964. Myszka ma za zadanie poruszać kursorem po interfejsie graficznym, który widziany jest przez użytkownika na ekranie monitora. Zasada działania polega na odczytywaniu poprzez urządzenie położenia odnośnie podłoża, a następnie zmianie tych wytycznych na postać cyfrową. Na podstawie tych danych komputer dokonuje przesunięć kursora po ekranie monitora. Bardzo wygodnym dodatkiem do myszy stało się kółko, które umożliwia przewijanie ekranu. Pierwowzór myszy to drewniana konstrukcja, z zamieszczonymi w sobie kołami zębatymi. Dzięki temu można było rejestrować ruch odnośnie jednej osi. Ten model myszki przeznaczony był dla komputerów osobistych, oraz dystrybuowany był z komputerami Xerox 8010 Star Information System dopiero w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku. Początkowe modele myszek należały do rodziny urządzeń mechanicznych. Zasada działania polegała na ruchu metalowej kulki, pokrytej gumową powłoką oraz unikalnego systemu rolek. Kulka, która się poruszała, wprawiała w obrót rolki, co w konsekwencji odzwierciedlało się ruchem kursora na monitorze. Rolki poruszały specjalne talerzyki, które przerywały strumień światła, a następnie przerwy te były liczone przez czujnik i zmieniane na sygnał cyfrowy. Jakość odbieranego sygnału ściśle zależy od standardu komunikacji reprezentowanego przez urządzenie. Poruszanie kulki w myszkach mechanicznych wymaga stosunkowo wysokiego tarcia, a więc w celu jego polepszenia zastosowano specjalistyczne podkładki o chropowatej powierzchni. Siła tarcia jednak powoduje iż na kulkę oraz rolki dostaje się dość dużo zanieczyszczeń, a więc jest to powodem do częstego czyszczenia urządzenia. Najnowsze myszki komputerowe pracują w technologii optycznej. Jest to nowatorskie, aczkolwiek bardzo wygodne rozwiązanie. W myszy zamontowany został układ diod elektroluminescencyjnych, które oświetlają powierzchnię, po której porusza się urządzenie. Następnie soczewka ogniskująca i matryca CCD ma za zadane odczytywać zachwiania oświetlenia. Myszki optyczne zwykle współpracują z procesorami DSP, które analizują zmiany położenia na podstawie obrazu powierzchni. Największą zaletą tych myszek jest całkowity brak mechaniki, co powoduje, że w przeciwieństwie do myszek mechanicznych nie wymagają one tak częstego czyszczenia. Ciekawym aspektem jest to, że dzięki układowi optycznemu myszka potrafi działać poprawnie niemalże na każdej powierzchni. Ważne jest aby uważać na światło dzienne, ponieważ jego zbyt wielkie nasilenie może powodować zakłócenia pracy. Nowatorskie konstrukcje myszek, budowane są na diodach laserowych, dzięki czemu znacznie podniesiono rozdzielczość myszki, oraz jej czułość. Warto dodać, że myszy z diodami laserowymi szynko się zanieczyszczają oraz wymagają częstej konserwacji.

Klawiatura komputerowa to nic innego jak zestaw klawiszy ułożony w odpowiednim porządku, który ma służyć do sterowania komputerem oraz do wprowadzania niezbędnych danych. Klawiatura obecnie ma przypisane bardzo wiele funkcji, z tego wynika różnorodność klawiszy, jakie odnajdziemy na jej powierzchni, zaliczamy do nich klawisze: cyfrowe, alfabetyczne, funkcji specjalnych, znaków specjalnych czy o znaczeniu przypisywanym przez użytkownika. Klawiatury to sprzęt nie tylko typowo komputerowy, ale obecnie również spotykany w innych urządzeniach jak: maszyny do pisania, kalkulatory, klawiszowe instrumenty muzyczne, telefony, tokeny. Nowoczesne klawiatury komputerowe zwykle posiadają zestaw ok. stu klawiszy. Postęp techniki pozwala na coraz śmielsze modernizacje tego urządzenia, poprzez dodawania nowych podzespołów jak: dodatkowe przyciski (gładzik, suwaki, pokrętła, itp.), podzespoły kontrolne (w postaci diod kontrolnych), inne podzespoły (porty USB, porty kart pamięci, gniazda do słuchawek/mikrofonu). Dodatkowe podzespoły są najczęściej stosowane w celu obsługi multimediów. Poprzez lata ewolucji produkowania klawiatur możemy wyróżnić klawiatury: mechaniczne (ruch rejestrowany jest za pomocą układu dźwigni i cięgien), stykowe (ruch rejestrowany jest poprzez rejestrowanie zwarć, zaliczamy do nich klawiatury sprężynowe, z gumą przewodzącą oraz membranowe), bezstykowe (do tej kategorii należy zaliczyć klawiatury optoelektroniczne, pojemnościowe, kontaktronowa), ekranowe (tą kategorię podzielić należy na klawiatury dotykowe oraz klasyczne). Klawiatury ekranowe są bardzo prestiżowym produktem, ponieważ mają one zdolność do prezentowania wizualnie różnych zestawów znaków alfabetycznych całego świata. Klawiatura komputerowa jest stosunkowo czułym urządzeniem, ponieważ każde poruszenie klawisza jest wysyłane do komputera pod postacią odpowiedniego sygnały elektrycznego. Każdy klawisz ma przypisany odpowiedni sygnał, określany mianem scancode. Ciekawym rozwiązaniem są klawiatury bezprzewodowe, które komunikują się z komputerem za pomocą podczerwieni, lub fal radiowych. Wdrażanie standardu Bluetooth również spowodowało powstanie urządzeń w tej technologii. W naszym kraju najbardziej popularne są klawiatury w układzie QWERTY, w przypadku Francji zwykle spotyka się klawiatury AZERTY. Nowoczesnym rodzajem klawiatur są również urządzenia Dvoraka, które powstały z powodu chęci przyspieszenia tempa pisania. Nie da się jednak ukryć, że układ klawiszy na klawiaturze jest spuścizną maszyn do pisania. Klawiatury elektroniczne powstały z powodu chęci zlikwidowania problemu blokujących się dźwigni maszyn do pisania. Starano się skonstruować taką postać klawiatury, aby najczęściej wykorzystywane kombinacje liter i znaków znajdowały się możliwie jak najbliżej siebie. W czasach obecnych klawiatury najczęściej produkuje się w standardach PS/2 oraz USB. Praca na klawiaturze nie powinna mieć charakteru długotrwałego, ponieważ może ona prowadzić do powstania zespołu RSI.