Monitor jest to kreślenie urządzenia peryferyjnego komputera. Służy ono do bezpośredniego komunikowania się użytkownika z komputerem, a jednocześnie zaliczany jest do urządzeń wyjścia. Monitor ma w gruncie rzeczy tylko jedno zadanie, a mianowicie ma on wizualizować wszelkie procesy jakie zachodzą w komputerze. Pierwszy komputer produkcji polskiej nosił nazwę XYZ i powstał w roku 1958. Jako monitor zastosowano w nim synchroskop, który był zdolny do wyświetlania 16 słów pamięci (16 rzędów zbudowanych z 36 punktów), a całość obrazu wyświetlana była na ekranie oscyloskopu. Kolejnymi wersjami monitorów w komputerach były dalekopisy oraz elektryczne maszyny do pisania. W chwili rozwoju telewizji, rolę darmowego monitora zaczęły odgrywać telewizory. Monitory nowoczesne, określane mianem ekranów komputerowych, są obsługiwane poprzez komputer pośrednio z karty graficznej. Monitor do karty graficznej podłącza się za pomocą kabla umocowanego w porcie. Monitor odbiera z komputera sygnały analogowe (RGB). W przypadku monitorów specjalistycznych, do projektowania grafiki niezbędne są specjalne karty graficzne, a połączenie tych elementów odbywa się za pośrednictwem złącza BNC. Charakteryzuje się on zdolnością do osobnego przesyłania każdego z kolorów, dzięki czemu uzyskuje się znaczne zmniejszenie liczby zniekształceń. W trakcie rozwoju monitorów powstały również urządzenia, które podłączane są do gniazd cyfrowych (DVI), a charakteryzują się one zdolnością przesyłania danych w formie sygnału cyfrowego. Produkowanie monitorów w technologii CRT nie jest pozbawione komplikacji. Największą trudnością jest ich odpowiednia konstrukcja. Polega to na zachowaniu jak najmniejszych gabarytów, przy jednoczesnym zwiększeniu powierzchni płaskiego ekranu. Komplikacje wynikają bezpośrednio z konieczności ulokowania w monitorze lampy kineskopowej. Monitory CRT w czasach obecnych zostały niemalże całkowicie wyparte przez monitory LCD. Proces ten zachodzi w tak szybkim tempie, dzięki znacznemu zwiększeniu się jakości monitorów LCD, przy jednoczesnym spadku cen. Oczywiście produkowanie monitorów LCD, jest również pełne komplikacji. Największym problemem jest uzyskanie wysokiej rozdzielczości, przy zachowaniu maksymalnej bezwładności. Bezwładność w LCD jest konsekwencją tego, iż piksele muszą być wyświetlane osobno podczas każdego odświeżenia obrazu. Włączanie i wyłączanie pikseli w monitorach LCD ma charakter sekwencyjny, czyli odbywa się to jeden po drugim. Jeżeli chcemy zwiększyć rozdzielczość monitora ciekłokrystalicznego musimy zwiększyć ilość wyświetlanych pikseli, czego konsekwencją jest skrócenie czasu wyświetlania poszczególnych elementów. Ten czas jest również ograniczony poprzez czas orientacji ciekłych kryształów znajdujących się w polu elektrycznym. Tak, więc rozwój tych monitorów nie może trwać w nieskończoność, warto jednak dodać, że w chwili obecnej znacznie przewyższyły one monitory CRT, co powoduje nieodwracalne zmiany na rynku komputerowym.

Drukarka jest to jedno z podstawowych urządzeń peryferyjnych komputera. Służy ono do przenoszenia tekstu elektronicznego, zapisywanego w komputerze na nośniki fizyczne, którymi zwykle są papier, płótno, folia. Warto dodać, że nowoczesne drukarki są urządzeniami samodzielnymi, które potrafią pracować bez pośrednictwa komputera. Odbywa się to na podstawie drukowania z dołączonych nośników: jak kart pamięci, płyt CD/DVD czy ze skanowanych dokumentów. Miano drukarki oznacza również sterownik, jaki wymagany jest przez system operacyjny, aby mógł on poprawnie obsługiwać urządzenie. Drukarki możemy podzielić na kilka zasadniczych kategorii, a mianowicie drukarki: igłowe (jest to urządzenie mozaikowe, jeszcze do niedawne będące najbardziej popularnym rodzajem drukarek. W celu drukowania wykorzystuje ono taśmę barwiącą, która ma postać podobną do tej zastosowanej w maszynach do pisania. Najważniejszymi zaletami są niskie koszty użytkowania oraz zdolność do jednoczesnego drukowania kilku kopii, za pośrednictwem papieru samo kopiującego. Użytkowane do dnia dzisiejszego, między innymi do wydawania faktur), atramentowe (nazwa wywodzi się z języka angielskiego od słów ink-jet printer. Ten rodzaj drukarek jest w czasach obecnych najbardziej rozpowszechniony. Drukowanie odbywa się poprzez naniesienie na nośnik jak papier drobnych kropelek tuszu, który musi być odpowiednio spreparowany. Wszystkie nowoczesne drukarki atramentowe zapewniają możliwość druku wielokolorowego. Kolory uzyskuje się poprzez mieszanie czterech podstawowych barw, a mianowicie kolorów cyjan, magneta, żółty oraz czarny. Bardziej zaawansowane drukarki mają możliwość pracy z tuszami fotograficznymi, które pozwalają drukować zdjęcia w znacznie lepszej jakości. Tanie drukarki atramentowe są stosunkowo drogie w eksploatacji, warto jednak nadmienić, że jako nieliczne drukarki potrafią one drukować w kolorze białym. Drukarki atramentowe wysokiej jakości są stosowane jako proofery, z powodu zdolności do symulacji druku offsetowego) oraz laserowe (nazwa drukarki laserowej wywodzi się z języka angielskiego od słów laser printer. Proces drukowania odbywa się poprzez nanoszenie na papier elementów tonera. Zasadę drukowania można w sposób bezpośredni porównać do działa kserokopiarek. Początkowo wałek selenowy jest mocno elektryzowany, kolejnym krokiem jest naświetlanie laserem lub diodami LED. Miejsca naświetlone nie są w stanie przyciągnąć elementów tonera. Toner umieszczony na wałku zostaje przeniesiony na papier. Końcowym etapem jest utrwalanie druku, odbywa się to na zasadzie przepuszczenia papieru przez specjalny fuser, czyli utrwalacz termiczny. W tym miejscu toner jest nagrzewany, a następnie wprasowany w nośnik. Największą zaletą drukarek laserowych jest bardzo wysoka jakość druku i jednoczesna szybkość procesu, a co ciekawe wydruk z drukarki laserowej nie rozpuszcza się pod wpływem wody. Warto jednak zwrócić uwagę na hałas pracy, który jest o wiele wyższy niż w przypadku drukarek atramentowych.).