Wirus komputerowy

Kategoria: Software. Data opublikowania: środa, 16 Grudzień 2009

Wirus komputerowy zwykle ma postać prostego programu komputerowego, mającego na celu powielania się bez zgody użytkownika. Wirus komputerowy to odmienne oprogramowanie niż robak komputerowy. Wirus wymaga nosiciela, którym musi być aplikacja komputerowa między innymi poczta elektroniczna. Wirusy są budowane w kontekście słabości zabezpieczeń systemów operacyjnych, a ich skuteczność opiera się o niedoskonałości systemów oraz niedoświadczenie użytkowników. Mianem wirusów obejmowane są zwykle wszelkie rodzaje złośliwego programowania, co w gruncie rzeczy jest złym podejściem, ponieważ złośliwe programy różnią się między sobą diametralnie. Aby walczyć z wirusami i jednocześnie się przed nimi zabezpieczyć koniecznie potrzebujemy oprogramowania antywirusowego. Wirus komputerowy może być rozumiany jako mały program, najczęściej posiadający cel w niszczeniu systemów operacyjnych. Każdy wirus ma zdolność do powielania się, ponieważ jest to warunek, aby dane oprogramowanie mogło być nazywane mianem wirusa. Przenoszenie wirusów odbywa się za pośrednictwem wczesnej zainfekowanych plików, lub dzięki pierwszym sektorom fizycznym dysku twardego. Infekcja pliku przejawia się w modyfikacji struktury danego pliku lub sektora, gdzie jest on zapisany. Proces samo powielania w literaturze określany jest mianem replikacji. Nowoczesne zagrożenia są o wiele bardziej niebezpieczne, wynika to również z faktu powstawania hybryd wirusów i robaków. Wirusy nie posiadają zbyt wielkich rozmiarów, a określany on zwykle jest na podstawie kilku czynników, do których możemy zaliczyć: umiejętności programistyczne programisty, użyty język programowania, adaptacja do cech środowiska operacyjnego oraz funkcjonalność wirusa. Wirusy bardzo często posiadają podobne efekty działania, a do najbardziej znanych zaliczamy: niszczenie i kasowanie danych, rozsyłanie spamu, kradzież danych, ataki na serwery internetowe, wyłączenie komputera, uniemożliwienie pracy na komputerze, wyświetlanie grafiki, tworzenie botnetu, przejmowanie kontroli nad komputerem. Aby napisać dobrze sprawdzający się wirus należy doskonale posługiwać się językiem programowania. Zwykle wykorzystywane są języki: asembler, Pascal oraz Język C. Głównymi zaletami tych języków jest ścisłość generowanego kodu. Okazuje się, iż im mniejszy rozmiar wirusa, przy jednocześnie bardziej rozbudowanym kodzie sprawia, że złośliwe oprogramowanie jest o wiele bardziej niebezpieczne. Wirusy pisane w asemblerze posiadają wysoką szybkość działania, a jednocześnie optymalny kod, dzięki czemu jest on uznawany jako macierzysty język tworzenia wirusów. Najważniejszą wadą tego języka jest to, że wirusy w nim napisane mogą być rozpowszechniane jedynie na komputerach o określonej architekturze. Jest to bardzo niewygodne i sprawia, że infekować można wyłącznie jedną rodzinę komputerów. Wirusy obecnie są pisane za pomocą popularnie stosowanych edytorów tekstów czy arkuszy kalkulacyjnych. Dzięki odpowiedniemu wykorzystaniu mechanizmów można atakować każdy rodzaj dokumentów tekstowych czy arkuszy kalkulacyjnych.